Murat Uysal

girişimci / matematik mühendisi / yazılım uzmanı / hislerim ve deneyimlerimden yazılar

İç dünyamda olup bitenler

Hergün bir sürü olay oluyor, bir sürü sorun yaşanıyor insanlar arasında. Hepsinin temelinde ego ve hırs var neredeyse. Paylaşmak yerine en çoğuna sahip olmak için mücadele ediyor herkes. Çok şeye sahip olan da mutsuz az şeye sahip olan da. 

Trafik ışıklarında dahi bir düzen yok. Yeşil yanıp ilerleyecek olsam, 2,3 araç geçmekte oluyor önümden. Nice kazalar yapabilirdim eğer yeşil yandı yol hakkı benim deseydim. Veya en basit bir alışveriş için sıraya girsem bir yerde, o sıra öyle gergin ve insanlar öne geçmek için veya az beklemek için sabırsız ki, birbirimize saygı yok derecesinde.

Peki ben ne yapıyorum dersiniz, ben aksine sıramı sabırla bekliyorum. Önüme geçen ve kendini bununla mutlu edebilen insanın acizliğini izlemek için sıramı aldığını anlamamış gibi yapıp sıramı veriyorum. Yüzündeki şapşal mutluluk ile önümde hakkımı gasp etmenin zaferini yaşarkeni, ben içimden o insana acıyorum.

Trafikte ise yeşil yanmasına rağmen geçmeme engel olan kırmızıda geçen araç sürücülerinin yüzlerine bakıyorum. Göz göz gelmek imkansız ama olur ya gelirsem ona zavallı bakışı atar şekilde fırsat kolluyorum. Son sürat önümden geçerken, güya 2 dk kazanmanın zaferi ile mutlu oluyor. Kazandığı 2 dakika ile kaç yılda alınması gereken terbiye ve ahlaktan uzak olduğunun farkında bile değil. 

Ne olurdu ki, kırmızı yanında dursaydık, bir sıra beklerken biraz daha saygılı ve hakkaniyet kollasaydık. Gözlerimiz yaşarsaydı, insanlığımız ile gurur duysaydık olmaz mıydı. Bize bu yakışmaz mıydı. Yardımsever olsaydık, birbirimizi sevip saysaydık olmaz mıydı. Ne gerek var altta kalanın canı çıksın edasınca yaşamaya. Birbirimizin hayatını daha güzel kılsaydık olmaz mıydı.

Çok güzel olurdu, olurdu ve bize de bu yakışırdı. Ben bize yakışanı yapmaya devam edeceğim. Umarım her geçen gün bu yaklaşım daha da yaygınlaşır ve daha güzel bir hayat yaşamamız mümkün olur.

Sevgi ve saygılarımla...
Comments are closed