Yazılım mesleğini seçerken üniversite yıllarımda anlatılan algoritma dersleri temel oluşturmuştu. Öyle bir formül yazıyorduk ki verilen değerlere göre yazdığımız örnekten çok daha büyük değerler için çözüm sağlıyordu. Muhteşem birşeydi ve çözmeyi seven herkes gibi alanımı belirlemiştim.
Yıllar geçti birçok proje geliştirmiş birisi olarak halen mesleğime devam etmekteyim. Ancak başlıktaki durumun bu sektördeki ana ilerleme süreci olduğunu anlamak elbette acı bir gerçek. Hangi kurumda olursanız olun bu iş bir ekip işi ve maalesef başka problemleri çözmek için geleceğe yeni problem tohumları ekmek durumunda kalarak çalışmanız gerekiyor.
Burada kastettiğim de önceki "çözüm!" lere laf atmak değil zaten. Sunulan dar zaman içinde bir çalışmayı tamamlamak durumunda olan her developer belli bir esnekliğe sahiptir. Yapabilecekleri sınırlı olduğu için de o an problemi sadece o an için çözer. Herkes mutludur ancak gün gelir ki büyük bir kulak çınlaması yaşadığında birçok yazılımcı da eminim benim gibi çok da sebebini merak etmiyordur. Hatta çınlama orantısında hangi konu ile ilgili olduğunu bile tahmin edilebileceğini düşünüyorum :)
Bugün de böyle bir yazı oldu. Bu sektörde acı gerçekleri kabul etmeden gerçekten bir ilerleme söz konusu değil. Bu nedenle konu sadece dil öğrenmek değldir. Konu aynı zamanda o dili kullanıp kısa zamanda günü kurtaran çözümler üretebilmek ile alakalı.
Ha, üniversitede o kadar ders gördük derseniz de haklısınız da ben de şunu derim : Üniversite mi ?