Mezun olur olmaz, yıllar önce İzmir'e dönüp kendi ofisimi açtığımda sadece bir masam ve sandalyem vardı. Doğrudan güneş gören klimasız sıcak bir ofiste terler içerisinde sabahtan akşama kadar kod yazabiliyordum. Klimam, harici monitörlerim olmayan çalışmam için ideal olmayan bir ortamda idim.
İlk dönemde yaptığım çalışmalardan bir miktar ücret kazanmaya başladığımda zamanla klima ve çalışmak için daha ideal ofis gereçleri almıştım. Ama bu oluncaya kadar ciddi anlamda zor şartlarda çalışmıştım. Ve bir an olsun şikayet etmemiştim bile.
Ancak amacım sadece para kazanmak değildi ve marka olmak adına da çok iyi ilerleyemiyordum. İşlerimden istediğim dönüşü alamadığımı gördüğümde yapılacak şey netti. Bir işe girmeye karar vermiştim ve kliması olan güzel bilgisayar ve monitörler ile çalışma şansı sunan o işlerde kendi ofisimde bahsettiğim zorluklara rağmen yapabildiğim işi yapamamıştım hiçbirisinde. Koltuk daha rahat, bilgisayarlar daha güçlü ama çalışmak ve motive olmak daha zordu.
Çünkü üretmiyorduk. Varolan bir kötü kodlanmış yazılımın ayakta kalması için bir nevi bebek bakıcısı gibi yanında durmak idi yaptığımız. Düzgün beslenip büyütülmemiş bir çocuğun sürekli desteğe ihtiyaç duyması gibi bir durumda kalan yazılımların müşteriyi memnun etmesi için yanında durmaktı yaptığımız. Nasıl bu şartlarda mutlu olabilirsin ki?
EARGE için çalıştığım dönemde, bilgisayarım başında kod yazarken, karşımdaki yazılımın biliyordum ki arkasında sürekli koşmam gerekmeyecekti. EARGE olarak sadece iş için kod yazmak bir yana üretmek için de yazmakta idim. Kazandığım ücretler küçük de olsa bir miktar kazancı, kendi minik bütçelendirmelerim ile finanse etmeye çalışmakta idim. Birçok işten değerinin çok çok altında iş yapmakla birlikte oradan gelen küçük katkılar ile zamanında planladığım şehrinden.com, pikazon.com veya fishermanager gibi projelere finansman olabilme ihtimali idi motivasyon kaynağı. Çünkü böyle bir yolculukta, sadece hayatta kalmak için para kazanmak değildi yaptığım. Birşeyleri değiştirmek, yazılım üretmek ve bir "Türk Yazılım Markası" olmak gibi bir hayalin gerçekleşmesi için ilerlemekti esas motivasyon kaynağı.
Ancak şimdi , uzun süredir olduğu gibi halen ay sonu hesabıma yatacak garanti bir maaş için çalışmaktayım. Bu da güzel birşey elbette, hele hele iyi bir kurumda değer görerek çalışmak bambaşka bir duygu. Ancak kabul etmeliyim ki, her ne olursa olsun o cahil cesareti ile çıktığım şirket kurma serüvenim ve o dönemde yazdığım kodlama motivasyonumu asla ama asla bulamıyorum ve bulamayacağım da.
Şİmdi yeni bir motivasyon kaynağım olması gerekiyor. Çünkü bu şartlarda hayatımı herhangi bir işte çalışarak devam ettirmem imkansız. Bu nedenle insanların fayda görebileceği insani yönleri olan projeler hedefliyorum.
Yeniden motivasyon kazanmam için, bir proje fikrim var artık :) Ama bunu bir sonraki yazımda paylaşıyor olmak üzere sevgiler selamlar...